Caveman

Ta dzisiejsza młodzież
(sztuka w trzech aktach)


AKT I (Przeszłość)
(uwagi dla reżysera: postacie ma grać cały czas dwu tych samych aktorów - jeden postać pierwszą, drugi - drugą; powinni być lekko podstarzali - około 40-50 lat; scenografię w tym akcie zmieniać należy następująco: wpierw powstaje z ziemi nowa, wtedy dopiero przewracana jest stara; nowa albo jest podnoszona, albo wysuwa się z ziemi; stara powinna opadać do tyłu;)

Scena 1
(Grecja, w tle Akropol)
(z lewej wchodzi TALES, ubrany na modłę grecką - toga, sandały, etc.)
(wraz z nim wchodzi KLEON, ubrany analogicznie)
(dochodzą do środka sceny, przystają na chwilę, patrzą w stronę publiczności)

TALES
Ech, Kleonie, ta dzisiejsza młodzież...

KLEON
(potakując)
Rzeczywiście, Talesie, nie to, co za naszych czasów...

(kontynuują przejście przez scenę, znikają z prawej strony)

Scena 2
(Rzym, w tle Koloseum)
(z lewej wchodzi GAIUS, ubrany na modłę rzymską - toga, sandały, etc.)
(wraz z nim wchodzi MARCUS, ubrany analogicznie)
(dochodzą do środka sceny, przystają na chwilę, patrzą w stronę publiczności)

GAIUS
Ech, Marcusie, ta dzisiejsza młodzież...

MARCUS
(potakując)
Rzeczywiście, Gaiusie, nie to, co za naszych czasów...

(kontynuują przejście przez scenę, znikają z prawej strony)

Scena 3
(Francja, czasy renesansu, wnętrze pokoju - biblioteka - żadnych mebli, tylko ściana w tle)
(z lewej wchodzi JEAN-JACUB, ubrany na modłę renesansową - bogaty stój, obcisłe spodnie, aksamitna kamizelka, kryza, etc.)
(wraz z nim wchodzi PIERRE, ubrany analogicznie)
(dochodzą do środka sceny, przystają na chwilę, patrzą w stronę publiczności)

JEAN-JACUB
Ech, Pierre, ta dzisiejsza młodzież...

PIERRE
(potakując)
Rzeczywiście, Jean-Jacub, nie to, co za naszych czasów...

(kontynuują przejście przez scenę, znikają z prawej strony)

Koniec Aktu I


AKT II (Teraźniejszość)
(uwagi dla reżysera: postacie ma grać wciąż dwu tych samych aktorów; scenografię w tym akcie zmieniać należy na zasadzie równoczesnego wyjeżdżania starej w prawą stronę i wjeżdżania nowej z lewej, jakby były to kolejne klatki przewijanego filmu)

Scena 1
(Australia, Melbourne, w tle słynna opera)
(z lewej wchodzi BRIAN, ubrany na modłę australijską codzienną - dżinsy, T-shirt, australijski kapelusz)
(wraz z nim wchodzi JOHN, ubrany analogicznie)
(dochodzą do środka sceny, przystają na chwilę, patrzą w stronę publiczności)

BRIAN
Ech, John, ta dzisiejsza młodzież...

JOHN
(potakując)
Rzeczywiście, John, nie to, co za naszych czasów...

(kontynuują przejście przez scenę, znikają z prawej strony)

Scena 2
(Europa środkowa, mała wieś, w tle chłopska chata)
(z lewej wchodzi ADAM, ubrany na modłę europejską wiejską - gumiaki, brudne spodnie, zasyfiona koszula, etc.)
(wraz z nim wchodzi JAN, ubrany analogicznie)
(dochodzą do środka sceny, przystają na chwilę, patrzą w stronę publiczności)

ADAM
Ech, Janie, ta dzisiejsza młodzież...

JAN
(potakując)
Rzeczywiście, Adamie, nie to, co za naszych czasów...

(kontynuują przejście przez scenę, znikają z prawej strony)

Scena 3
(Ameryka Północna, biuro na wysokim piętrze, w tle jakaś metropolia)
(z lewej wchodzi PETER, ubrany na modłę biurową garnitur, w ręce teczka, etc.)
(wraz z nim wchodzi RICHARD, ubrany analogicznie)
(dochodzą do środka sceny, przystają na chwilę, patrzą w stronę publiczności)

PETER
Ech, Richard, ta dzisiejsza młodzież...

RICHARD
(potakując)
Rzeczywiście, Peter, nie to, co za naszych czasów...

(kontynuują przejście przez scenę, znikają z prawej strony)

Koniec Aktu II


AKT III (Przyszłość)
(uwagi dla reżysera: postacie ma grać wciąż dwu tych samych aktorów; zmiana scenografii: nowa opada błyskawicznie z góry, bądź wyskakuje z dołu, albo z boku - ale zmiany są błyskawiczne i równoczesne - stare znika, nowe w tym samym momencie już jest)

Scena 1
(Europa, metropolia, w tle futurystyczne miasto)
(z lewej wchodzi FRANZ, ubrany na modłę futurystyczną codzienną - dżinsy, T-shirt, ale z dodatkami, które pozostawiam wyobraźni reżysera)
(wraz z nim wchodzi CHARLES, ubrany analogicznie)
(dochodzą do środka sceny, przystają na chwilę, patrzą w stronę publiczności)

FRANZ
Ech, Charles, ta dzisiejsza młodzież...

CHARLES
(potakując)
Rzeczywiście, Franz, nie to, co za naszych czasów...

(kontynuują przejście przez scenę, znikają z prawej strony)

Scena 2
(Księżyc, w tle kratery, a także miasta pod kopułami)
(z lewej wchodzi Jim, ubrany w kombinezon kosmiczny)
(wraz z nim wchodzi Jurij, ubrany analogicznie)
(dochodzą do środka sceny, przystają na chwilę, patrzą w stronę publiczności)

Jim
Ech, Jurij, ta dzisiejsza młodzież...

Jurij
(potakując)
Rzeczywiście, Jim, nie to, co za naszych czasów...

(kontynuują przejście przez scenę, znikają z prawej strony)

Scena 3
(wnętrze statku kosmicznego, mnóstwo konsolet)
(z lewej wchodzi X5623A, mieszanka człowieka i maszyny - z ciała wystaje mu kilka kabli, etc.)
(wraz z nim wchodzi F66D17, ubrany analogicznie)
(dochodzą do środka sceny, przystają na chwilę, patrzą w stronę publiczności)

X5623A
Ech, F66D17, ta dzisiejsza młodzież...

F66D17
(potakując)
Rzeczywiście, X5623A, nie to, co za naszych czasów...

(kontynuują przejście przez scenę, znikają z prawej strony)

Koniec Aktu III


Powrót do indeksu tfu!rczości Caveman'a